Ο Αύγουστος στην αρχαιότητα

Στο αττικό ημερολόγιο ο Αύγουστος ήταν ο δεύτερος μήνας του έτους και ονομάζονταν Μεταγειτνιών διάρκειας 29 ημερών που αντιστοιχεί με το χρονικό διάστημα από 24 Ιουλίου έως τις 22 Αυγούστου.

Ο Αύγουστος, κατά το παλαιό ρωμαϊκό ημερολόγιο, ήταν ο έκτος μήνας, γι' αυτό αρχικά στα Λατινικά ονομάζονταν Sextilis και είχε 31 ημέρες, ευθύς εξ αρχής από την εγκαθίδρυση του Ιουλιανού ημερολογίου το 45 π.Χ. (έτος 709 από κτίσεως Ρώμης).

Το έτος 8 π.Χ. ο Αύγουστος Καίσαρας του έδωσε το όνομά του χωρίς την προσθήκη μίας ημέρας από τον Φεβρουάριο (όπως λανθασμένα αναγράφεται σε ορισμένες αναφορές). Λέγεται ότι ο Αύγουστος έβαλε τον μήνα σε αυτή την θέση, για να τιμήσει τον θάνατο της Κλεοπάτρας η οποία, όπως λέγεται, έθεσε τέλος στη ζωή της στις 12 Αυγούστου του 30 π.Χ. αν και ο ακριβής λόγος του θανάτου της καλύπτεται από μυστήριο.

Κατά το Βυζαντινό ημερολόγιο ...

Η καφεΐνη (1,3,7-τριμεθυλοξανθίνη) και ο Ρωμηός

Από το 1990 μέχρι σήμερα η συνολική κατανάλωση του καφέ στην Ελλάδα υπερτετραπλασιάστηκε ως προς τον όγκο και την αξία,

Η αγορά του καφέ είναι από τις ελάχιστες ή ίσως και η μόνη, που δεν επηρέασε η κρίση.

Σύμφωνα με την ετήσια έρευνα του World Resources Institute η Ελλάδα κινείται ανοδικά την τελευταία τετραετία στην παγκόσμια κατάταξη κατανάλωση καφέ και μοιράζεται την 11η θέση μαζί με την Ιταλία αγγίζοντας τα 6kg/έτος κατά κεφαλήν.

Μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία του καφέ

Υπάρχουν πολλές παραλλαγές στην ιστορία του καφέ. Πολλοί ανθρωπολόγοι θεωρούν ότι η χρήση του ανάγεται στην παλαιολιθική εποχή. Η συστηματική καλλιέργεια του καφέ ξεκίνησε από την Αιθιοπία, απ' όπου διαδόθηκε στην Αραβία και σε άλλες ανατολικές χώρες κατά τον 4ο μ.Χ. αιώνα.

Πιστεύεται ότι οι Αιθίοπες ανακάλυψαν τις ιδιότητες του καφέ, διαπιστώνοντας ότι τα ζώα τους ανακτούσαν τη ζωηράδα τους, όταν έτρωγαν καρπούς από τα δενδρύλλια του καφέ. Το αρωματικό αφέψημα του καφέ αξιοποίησαν μοναχοί και του απέδιδαν ακόμη και ιερές ιδιότητες, αφού τους βοηθούσε να μένουν άγρυπνοι κατά τις ολονύκτιες προσευχές τους.

Κατά τον μεσαίωνα δενδρύλλια καφέ καλλιεργούνται στην περιοχή της Ερυθράς Θάλασσας από 'Αραβες, οι οποίοι με κάθε τρόπο προσπαθούν να διατηρήσουν το μονοπώλιο της καλλιέργειάς του και απαγόρευαν την εξαγωγή του φυτού. Ωστόσο, καρποί του φυτού μεταφέρθηκαν λαθραία ....

Το έθιμο του Κλήδονα

Ανάβουνε φωτιές στις γειτονιές

του Αη Γιάννη αχ πόσα ξέρεις και μου λες

αχ πόσα τέτοια ξέρεις και μου λες

που `χουν πεθάνει

Τα τελευταία χρόνια στις  24η του Ιούνη, αναβιώνει το έθιμο του Κλήδονα, ένα έθιμο που έχει τις ρίζες του στους ειδωλολατρικούς χρόνους (μαντεία) αλλά έχει διαμορφωθεί και από την κρητική παράδοση. Θα ήταν ενδιαφέρον να αναφερθούμε σε κάποια στοιχεία του εθίμου, έτσι όπως το κληρονομήσαμε.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΕΘΙΜΟΥ

Ο Κλήδονας είναι ένα  έθιμο που έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα.

Στην επoχή του Ομήρου, χρησιμοποιούσαν τη μαγεία του Κλήδονα για να μαντέψουν τα μελλούμενα.  Ο Παυσανίας (Βοιωτικά), σχετικά με τον κλήδονα,  αναφέρει τα εξής: «Στη συνέχεια του Ηρακλείου (της Θήβας) υπάρχει γυμνάσιο και στάδιο, που και τα δυο έχουν το όνομα του Θεού. Πέρα από το Σωφρονιστήρα λίθο υπάρχει βωμός του Απόλλωνα του επονομαζόμενου Σποδίου. Ο Βωμός του Απόλλωνα σχηματίστηκε από τη στάχτη των σφαγίων. Εδώ συνηθίζεται μαντική από κληδόνων την οποία ξέρω ότι τη χρησιμοποιούν οι Σμυρνιοί περισσότερο απ’ όλους τους Έλληνες και οι Σμυρνιοί έχουν πάνω από τη πόλη, έξω από το τείχος, ιερό των κληδόνων («κληδόνων ιερόν»). Παλιά οι Θηβαίοι θυσίαζαν ταύρους  στον Σπόδιο Απόλλωνα».

Στα χρόνια του Βυζαντίου συναντάμε το έθιμο σαν λατρεία του Ήλιου. Φωτιές ανάβονται και ο λαός πηδά πάνω από αυτές για να εξαγνίσει το κακό, όπως και σήμερα. Με τα χρόνια ο Κλήδονας χάνει το χαρακτήρα της γενικής μαντικής και περιορίζεται στους ερωτικούς χρησμούς. Η θεά Κλήδονα ...

Η τελευταία τηλεοπτική συνέντευξη του Νίκου Καζαντζάκη.

Ένα πραγματικό ντοκουμέντο !!!

H τελευταία συνέντευξη που έδωσε ο Νίκος Καζαντζάκης, 5 μήνες πριν τον θάνατό του.

Η συνέντευξη δόθηκε στις 22 Μαΐου 1957 στη γαλλική τηλεόραση. Μίλησε στους δημοσιογράφους Pierre Dumayet και Max-Pol Fouchet και αφορούσε στα δυο έργα του, τον «Ζορμπά» και τον «Φτωχούλη του Θεού», που ήταν και το πιο πρόσφατο.

Δείτε τη συνέντευξη από το μεταφρασμένο ...

Οι ιδιοτροπίες του Αϊνστάιν

Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν ίσως είναι ο μεγαλύτερος επιστήμονας που γνώρισε ποτέ ο κόσμος. Βραβευμένος με Νόμπελ και εμπνευστής της θεωρίας της σχετικότητας πέθανε ακριβώς πριν από 60 χρόνια στις 18 Απριλίου του 1955 σε ηλικία 76 ετών αφού πρώτα έθεσε τις βάσεις της μοντέρνας φυσικής και αφού άλλαξε την οπτική που είχαμε για το διάστημα, τον χρόνο, την ενέργεια. Όμως πόσοι ξέρουν ότι ήταν εθισμένος στα τηγανιτά αυγά;

Οι παραξενιές

Το μαλλί του τρελού επιστήμονα προέκυψε από την τσιγκουνιά. Ο Αϊνστάιν δεν ήθελε να δώσει λεφτά στον μπαρμπέρη. Μάταια προσπάθησε η δεύτερη σύζυγός του, η Elsa Loewenthal, η οποία ήταν και ξαδέλφη του, να τον πείσει να κόψει τα μαλλιά του σε κουρείο.

Όταν μεγάλωναν πολύ τα μαλλιά του η σύζυγός του δεν το άντεχε και τον κυνηγούσε με ένα ψαλίδι.

Σύμφωνα με την οικονόμο του ο Άλμπερτν Αϊνστάιν ήταν πάντοτε οριακά με τα χρήματα και προσπαθούσε να κάνει οικονομία από παντού. Ενδεικτικό είναι, σύμφωνα με τις μαρτυρίες της οικονόμου του, ότι φορούσε τρύπια παπούτσια ακόμη και εάν είχαν φθαρεί τόσο πολύ που έμπαινε νερό στα πόδια του. «Θα τα φορούσε μέχρι το σημείο που δεν θα πήγαινε άλλο» ανέφερε η Waldow. Η ίδια είπε ...

Σκύλοι στην Αρχαία Ελλάδα

Στην κλασσική αρχαιότητα το κυνήγι (λαγού, ελαφιού, αρκούδας, αγριογούρουνου) για τροφή και για διασκέδαση ήταν αρκετά διαδεδομένο, και όσοι κυνηγοί χρησιμοποιούσαν σκύλους για αυτό το σκοπό τους φρόντιζαν ιδιαίτερα. Δύο εγχειρίδια κυνηγιού της αρχαίας Ελλάδας που σώζονται σήμερα είναι γραμμένα από δύο Έλληνες ιστορικούς, τον Ξενοφώντα και τον Αρριανό και έχουν αρκετές πληροφορίες και συμβουλές για την σωστή ανατροφή των κυνηγόσκυλων.

Αν, λοιπόν, ζούσατε στην Αθήνα την εποχή του Σωκράτη και ήσασταν ιδιοκτήτης ενός κυνηγόσκυλου από τη Λακωνία, σαν αυτά που απεικονίζονται σε Ελληνικά αγγεία, τι θα το ταΐζατε; Τα συνηθισμένα κουτάβια τρέφονταν με κριθαρένιο ψωμί που είχε μαλακώσει μέσα σε αγελαδινό γάλα ή ορό γάλακτος. Τα κουτάβια, όμως, που ήταν πιο ιδιαίτερα έτρωγαν το ψωμί τους μαλακωμένο μέσα κατσικίσιο ή προβατίσιο γάλα. Συνήθως πρόσθεταν και λίγο από το αίμα του ζώου εκείνου που ήθελαν να εκπαιδεύσουν το κουτάβι να κυνηγήσει.

Στη διάρκεια του δείπνου, ο ιδιοκτήτης έκοβε μεγάλα κομμάτια από την ψίχα του ψωμιού για να σκουπίσει τα δάκτυλά του και μετά τα έδινε στο σκύλο του μαζί με κόκαλα και άλλα αποφάγια από τα πιάτα, ίσως μαζί και με ένα πιατάκι από ζωμό κρέατος. Μετά από μία θυσία ή ένα τραπέζι, ετοίμαζαν μια ιδιαίτερη λιχουδιά: ένα κομμάτι από βοδινό συκώτι πασπαλισμένο με κριθάρι και ψημένο στα κάρβουνα. Ήταν ακόμα φυσικό, ότι σαν δείγμα ευγνωμοσύνης μοιράζονταν μαζί με τους πιστούς τετράποδους φίλους κομμάτια από τα θηράματα, όπως κουνέλια, ελάφια ή αγριογούρουνα.

Ήταν αυτή η κατάλληλη διατροφή ...

...και του Μπογιατζή ο κόπανος

Πώς βγήκε η φράση "Τα μυαλά σου και μια λίρα και του Μπογιατζή ο κόπανος";

Ιδού η προέλευση:

Τ​​ην εποχή της Τουρκοκρατίας υπήρχε στην Αθήνα ένας Αλβανός φοροεισπράκτορας (χάρατζης), που γύριζε στα σπίτια των Χριστιανών και μάζευε τον καθιερωμένο κεφαλικό φόρο.

Το όνομά του ήταν Κιουλάκ Βογιατζή.

Ήταν δύο μέτρα ψηλός και το πρόσωπο του ήταν κατάμαυρο και βλογιοκομμένο.

Ο λόρδος Βύρων που τον συνάντησε, γράφει...

28η Οκτωβρίου 1940

28η Οκτωβρίου 1940. Μια μεγάλη ημέρα για την Ελλάδα και την ιστορία της, που γράφτηκε στα χιονισμένα βουνά της Πίνδου. Αποφεύγοντας τις υπερβολές, τις υπερμεγεθύνσεις, τους εξωραϊσμούς και τις υπεραπλουστεύσεις που ακούγονται πάντα αυτές τις ημέρες, θα προσπαθήσουμε να φωτίσουμε μερικές πτυχές αυτής της σύγκρουσης:

1)Οι συσχετισμοί δυνάμεων.

Ο ιταλικός στρατός διέθετε στις 28 Οκτωβρίου 140.000 στρατιώτες σε όλη την Αλβανία, αριθμός που περιελάμβανε τους συνοριοφύλακες, τις δυνάμεις δημόσιας τάξης και τα εξαιρετικά αναξιόπιστα σώματα των Αλβανών εθελοντών.
Από αυτούς οι 100.000 μπορούσαν να θεωρηθούν στρατεύματα πρώτης γραμμής και από αυτά το μεγαλύτερο μέρος (εκτός από δύο μεραρχίες που κάλυπταν τα σύνορα προς την Γιουγκοσλαβία) ήταν παρατεταγμένοι στα ελληνικά σύνορα.
Οι Έλληνες αν και είχαν μόνο 35.000 άνδρες στα σύνορα, με τρόπο ώστε να μην θεωρηθεί πρόκληση η υπερβολική συγκέντρωση δυνάμεων εκεί, είχαν ήδη επιστρατεύσει περισσότερους από 80.000 στρατιώτες και πολύ γρήγορα (σε 15-20 ημέρες) μπορούσαν να παρατάξουν έναν στρατό 300 με 400.000 ανδρών.
Τα ιταλικά στρατεύματα ήταν, στο ξεκίνημα των επιχειρήσεων, ισχυρότερα στους τομείς της Ηπείρου και της Πίνδου (σύμφωνα με το Γ.Ε.Σ. υπήρχαν εκεί 22 τάγματα, 61 πυροβολαρχίες κα 2,5 συντάγματα ιππικού των ιταλών έναντι 15 ταγμάτων και 16,5 πυροβολαρχιών των Ελλήνων), υποδεέστερα δε στον τομέα της Κορυτσάς, στο μέτωπο της δυτικής Μακεδονίας (όπου είχαν μόνο 17 τάγματα έναντι 22 ελληνικών σύμφωνα με στοιχεία της ελληνικής Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού του Γ.Ε.Σ.).
Η αδυναμία των εισβολέων στον τελευταίο τομέα όπου οι Έλληνες ενισχύθηκαν ακόμα περισσότερο στις πρώτες ημέρες των επιχειρήσεων, έκρινε και την έκβαση του πολέμου καθώς η εκεί ελληνική αντεπίθεση απείλησε με κύκλωση όχι μόνο τη μεραρχία «Τζούλια» αλλά και ολόκληρο τον ιταλικό στρατό που είχε εμπλακεί στον τομέα της Ηπείρου (όπου και είχε σημαντικά προελάσει).
Από τα μέσα Νοεμβρίου η ....

Παξιμάδι – Ντάκος το ψωμί των φτωχών

Μάθετε να ζυμώνετε  γιατί το χειμώνα που κοντοζυγώνει τα μετεκλογικά …μερομήνια προβλέπουν κοινωνικές θύελλες !!!

Η ιστορία και η ετυμολογία μιας λέξης μας βοηθά να κατανοήσουμε καλύτερα παρελθόντα, τρέχοντα και μελλούμενα.

Ας γνωρίσουμε λοιπόν τη προέλευση της λέξης ¨παξιμάδι¨ .

Από την αρχαιότητα, οι φτωχές κοινωνικές τάξεις δεν έτρωγαν, πάντα, το πολυπόθητο ψωμί αλλά βολεύονταν, συνήθως, με την πιο φτηνή εκδοχή του, τα "κρίθινα" ή τις "κριθαρίδες" (άρτος με κριθάλευρο).

Η αρχική ονομασία του παξιμαδιού ήταν «Διπυρίτης Άρτος», γιατί έμπαινε δυο φορές στην πυρά (φούρνο). Με αυτή την ονομασία αρχαίοι συγγραφείς, αναφέρονται σε γαστρονομικού περιεχομένου συγγράμματα.

Τον 1ο αιώνα μ.Χ, ο Λόγιος Παξαμάς ή Πάξαμος από τη Βοιωτία πρότεινε να ψήνεται δύο φορές ο άρτος (άρτος διπυρίτης), ώστε να αποβάλλει όλο το νερό και να επιτευχθεί η μακροχρόνια ...

Η «Ψωροκώσταινα»: Μία συγκινητική και αληθινή ιστορία που πρέπει να γνωρίσουν όλοι οι Έλληνες!

 

Στην εποχή που κυβερνούσε την Ελλάδα ο Καποδίστριας ζούσε στο Ναύπλιο μια ζητιάνα, που την έλεγαν «Ψωροκώσταινα».

Σε μια λοιπόν συνεδρίαση της Συνέλευσης, κάποιος θέλοντας να πει για τη φτώχεια του Ελληνικού Δημοσίου το παρομοίασε με την πασίγνωστη ζητιάνα.

Από τότε η λέξη επαναλήφθηκε στις συζητήσεις και τελικά επικράτησε. Μόνο που, όταν λέγεται τώρα δεν εννοεί το Ελληνικό Δημόσιο, αλλά ολόκληρη την χώρα…

Η όλη ιστορία της Ψωροκώσταινας (Ευ. Δαδιώτης, «Αιγαιοπελαγίτικα» τεύχος 13) είναι η εξής:
«Δεν έχω τίποτα άλλο από αυτό το ασημένιο δαχτυλίδι κι αυτό το γρόσι. Αυτά τα τιποτένια προσφέρω στο μαρτυρικό Μεσολόγγι», είπε περήφανα η γριά πλύστρα Χατζηκώσταινα και τα άφησε πάνω στο τραπέζι που είχε στήσει στην πλατεία του Ναυπλίου η ερανική επιτροπή, εκείνη την Κυριακή του 1826.

Ύστερα από αυτή την απρόσμενη χειρονομία, κάποιος από το πλήθος φώναξε: «Για δείτε, η πλύστρα η ....

Καλωσόρισες ΔΡΑΧΜΗ μου, μοναξιά Ελληνική μου.

Κι όποιος δεν καταλαβαίνει δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει

Ας ξαναθυμηθούμε την ιστορία της δραχμής.

Το όνομα δραχμή προέρχεται από το ρήμα δράσσομαι.

Η λέξη αυτή που σημαίνει στα νέα ελληνικά χειρίζομαι, βρέθηκε για πρώτη φορά να χρησιμοποιείται σε γραπτό λόγο σε πίνακες Γραμμικής Β από την Πύλο της Μυκηναϊκής περιόδου. Το ουσιαστικό δραχμή σήμαινε χούφτα 6 οβολών (μεταλλικών ραβδίων-καρφιών) που χρησιμοποιούνταν την εποχή εκείνη ως ένα είδος νομίσματος ήδη από το 1100 π.Χ. Ουσιαστικά ήταν ένας πρωτόγονος τύπος χρήσης πολύτιμων μετάλλων όπως ο χαλκός, ο μπρούτζος και το σίδερο αναλόγως με το βάρος τους ως ανταλλακτικές νομισματικές μονάδες. 6 τέτοιοι οβολοί, μία δραχμή δηλαδή βρίσκονται σήμερα και στο νομισματικό μουσείο της Αθήνας.

Τα αρχαία ελληνικά νομίσματα σπάνια είχαν επίσημα ονόματα.

Το όνομα δραχμή πρωτοεμφανίστηκε ...

Πρωταπριλιάτικα ψέματα που έμειναν στην Ιστορία.

«Πρωταπριλιάτικη ψευτιά στο Έθνος βασιλεύει λαχταριστός Ελληνισμός, μεσ’ στη σκλαβιά δουλεύει… »

Μ’ αυτούς τους πρωταπριλιάτικους στίχους, οι οποίοι γράφτηκαν πριν από 130 χρόνια, ο σατιρικός ποιητής Κλεάνθης Τριανταφύλλου προσπαθούσε να χτυπήσει τη φαυλοκρατία. «Πρωταπριλιά τα πλούτη μας / οι στόλοι κι οι στρατοί μας / ψευτιά μες την κυβέρνηση / ψευτιά μεσ’ την Αυλή μας» έγραφε στην εφημερίδα του, τον περίφημο «Ραμπαγά», ο άνθρωπος που πίστευε ότι με τη σάτιρα θα μπορούσε να συντελέσει στην ανόρθωση του Ρωμαίικου. Αλλά και ο Σουρής, όταν ερχόταν Πρωταπριλιά, ονειρευόταν ότι «ο κόσμος απεφάσισε το δρόμο του ν’ αλλάξει / να συγχωρή και ν’ αγαπά / ποτέ να μη σκοτώνη»!

Ωστόσο, φαίνεται πως το ξενόφερτο έθιμο εισχώρησε στον τόπο μας στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, όταν το χρησιμοποίησαν ως μέσο ψυχαγωγίας οι σκλαβωμένοι Έλληνες, που υπέφεραν ...

Από την υποταγή στη διεκδίκηση

Της κας ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΛΑΖΟΥ (ιστορικός)

Ηθική υποχρέωση απέναντι στον ελληνικό λαό αλλά και σε όλους όσοι αγωνίστηκαν και έδωσαν το αίμα τους ενάντια στο φασισμό αποτελεί η διεκδίκηση του κατοχικού δανείου και των πολεμικών επανορθώσεων. Το ότι η δήλωση αυτή ορίζεται και ως ιστορική υποχρέωση της νέας ελληνικής κυβέρνησης και μάλιστα στις προγραμματικές της εξαγγελίες καταδεικνύει τη βούλησή της να διεκδικήσει για πρώτη φορά αποφασιστικά και δυναμικά ένα χρέος το οποίο παραμένει ουσιαστικά ανεξόφλητο εδώ και 70 χρόνια.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου,  η Ελλάδα απώλεσε το 13% του συνολικού πληθυσμού της. Εκθέσεις ελληνικών κρατικών φορέων που συντάχθηκαν αμέσως μετά το τέλος του πολέμου υπολογίζουν ότι 558.000 Έλληνες έχασαν τη ζωή τους, ενώ 880.000 έμειναν ανάπηροι χωρίς να μπορούν να εργαστούν (έκθεση Αθ. Σμπαρούνη). Σε εφαρμογή της πολιτικής των τυφλών αντιποίνων και της συλλογικής ευθύνης του άμαχου πληθυσμού οι κατακτητές έκαψαν 1.170 χωριά, τα περισσότερα στην Ήπειρο. Η αγροτική και η βιομηχανική παραγωγή γνώρισαν δραματική πτώση. Το 23% των οικοδομών, περίπου ενάμισι εκατομμύριο σπίτια, καταστράφηκαν. Δεν απέμεινε καμία σιδηροδρομική γραμμή ενώ μόνο 618 από τις 7.810 μηχανές και βαγόνια παρέμειναν άθικτα. Από τα 18.000 μηχανοκίνητα οχήματα σώθηκαν ελάχιστα. Περίπου 1.000 γέφυρες καταστράφηκαν. Το ίδιο και οι περισσότερες από τις εγκαταστάσεις του πλήρως εκσυγχρονισμένου λιμανιού του Πειραιά. Ο εμπορικός στόλος της χώρας που προπολεμικά ήταν ο ένατος μεγαλύτερος σε χωρητικότητα συρρικνώθηκε από τους 1.900.000 τόνους μόλις στους 500.000 (απώλειες 72%). Ατελείωτος ο κατάλογος με τις καταστροφές στο οδικό και τηλεπικοινωνιακό δίκτυο, στις βιομηχανίες, στις επιχειρήσεις, στις υποδομές που εξαρθρώθηκαν.

Ο συνδυασμός Κατοχής και πολέμου στέρησε από ....

ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ: Η Ιστορία μας, δείχνει το δρόμο !!!

Ποτέ δεν είναι αργά να διαβάσουμε, να θυμηθούμε ή και να παραδειγματιστούμε από την Ιστορία μας.

Μια νέα ¨Σεισάχθεια¨ για τα κόκκινα δάνεια ανακοινώθηκε με τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης. Με τον όρο αυτό εννοείται η μερική αναπροσαρμογή και ρύθμιση των δανείων ώστε οι πολίτες και οι επιχειρήσεις να ρυθμίσουν τα δάνειά τους και να καταφέρουν να τα εξοφλήσουν μετά τη λαίλαπα των περικοπών στα εισοδήματα και τα έσοδα των επιχειρήσεων.

Στην αρχαία Αθήνα, με την ονομασία ¨Σεισάχθεια¨ έμεινε γνωστή η νομοθετική ρύθμιση των χρεών από το Σόλωνα, έναν από τους επτά σοφούς της Αρχαίας Ελλάδας, οι αρχές και οι πράξεις του οποίου θα μπορούσαν να αποτελέσουν πηγή έμπνευσης των κρατούντων σε αυτή την δύσκολη συγκυρία.

Επομένως, το πρώτο γνωστό “κούρεμα” χρεών στην ιστορία ονομάστηκε “Σεισάχθεια”, από τις λέξεις “σείω”, που σημαίνει ταρακουνώ και “άχθος”, που σημαίνει βάρος, αλλά και χρέος. Ουσιαστικά, η ....

Mνήμες Δημοκρατίας της Βαϊμάρης

Όσο κορυφώνεται η ελληνική κρίση τόσο πιο συχνοί είναι οι παραλληλισμοί της σημερινής Ελλάδας με το τέλος της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης.

Η Βαϊμάρη είναι μια πόλη στο κρατίδιο της Θουριγγίας, στη Γερμανία. Ήταν και παραμένει μια από τις μεγάλες πολιτιστικές περιοχές της Ευρώπης, με συγγραφείς και φιλοσόφους, όπως π.χ. ο Γκαίτε.
Η Δημοκρατία της (1918-1933) ήταν το πρώτο δημοκρατικό πολίτευμα στη ζωή της Γερμανίας, η πρώτη κοινοβουλευτική δημοκρατία στην ιστορία της. Δημιουργήθηκε λόγω της ήττας τής - αυτοκρατορικής, μέχρι τότε - Γερμανίας κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τερματίστηκε με την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, ως καγκελάριος.

Στο δραματικό αυτό κεφάλαιο της ιστορίας της Γερμανίας τον Μεσοπόλεμο ανατρέχουν αναλυτές και πολιτικοί είτε είναι υπέρ είτε είναι κατά της συνταγής που ακολουθείται σήμερα για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους στην ευρωζώνη. Κυρίως όμως οι αντίπαλοι των Μνημονίων παραπέμπουν στην άτεγκτη πολιτική περικοπών και αποπληθωρισμού που ακολούθησε ο καγκελάριος Χάινριχ Μπρίνινγκ μετά το κραχ του 1929. Η πολιτική κατάληξη ήταν........