Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πράσινη ανάπτυξη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πράσινη ανάπτυξη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 6 Ιανουαρίου 2012

το ¨πράσινο¨ ... παραμύθι


Το περιβάλλον δεν χρειάζεται προστάτες!
 Προστασία χρειάζεται!

Σήμερα είναι το κατάλληλο timing να ξεκινήσουμε τη συγγραφή του ¨πράσινου¨ παραμυθιού αφού μετά τον αγιασμό των υδάτων και με βάση την παράδοση και τις δοξασίες, οι καλλικάντζαροι φεύγουν!

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Μια φορά και έναν καιρό κάποιοι αποφάσισαν ότι για να διαλύσουν την Ε.Ε (?) … και όχι μόνο, πρέπει για στρατηγικούς λόγους να ¨καταλάβουν¨ πρώτα την Ελλάδα. Παλαιότερα είχαν προσπαθήσει με στρατιωτικά μέσα (βλ. Γιουγκοσλαβία), αλλά αυτό αποδείχθηκε ακριβή επιλογή.
Τους ανθρώπους αυτούς, που δεν εμφανίζονται με τα στοιχεία ταυτότητας τους, σήμερα τους ονομάζουν αγορές, funds κλπ.
Το σχέδιο τους ήταν απλό! Δανείζεις απεριόριστα και όταν ο δανεισμός κτυπήσει κόκκινο, εμφανίζεσαι απλά και λες ¨Ότι έχετε μου ανήκει! Είμαι το αφεντικό σας¨.

Στην τελική φάση υλοποίησης του σχεδίου χρειάζεται η εμπροσθοφυλακή, που θα προετοιμάσει και την έλευση.
Αυτό στην περίπτωση μας ανέλαβε να κάνει η ¨πράσινη¨ ανάπτυξη!
Αυτοί οι NONAME άνθρωποι χρησιμοποίησαν και χρησιμοποιούν γνωστά εκπαιδευμένα άτομα με σπουδές και περγαμηνές, τους οποίους σε πρώτη φάση εντάσσουν για προβολή και … καταξίωση στις γνωστές και μη εξαιρετέες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ).

Όλοι αυτοί χρόνια τώρα πριόνιζαν το δέντρο της … κακής ανάπτυξης και της … βρώμικης ενέργειας και έφτιαχναν το ¨κλίμα¨ με τα πιασάρικα θέματα περί … σωτηρίας του πλανήτη κλπ, για να έλθει η … καλή πράσινη ανάπτυξη και ενέργεια, εξαργυρώνοντας με το αζημίωτο το … θεάρεστο έργο τους.
Χρειάζονταν όμως και άνθρωποι της πραγματικής οικονομίας.
Δεν ήταν και τόσο δύσκολο να εντοπισθούν εταιρείες και με διασυνδέσεις στο πολιτικό σύστημα. Έτσι ξεκίνησε η εκπαίδευση και η προετοιμασία.
Σιγά - σιγά ο ¨κύκλος εργασιών¨ μεγάλωνε με τη μέθοδο των  … χρηματοδοτήσεων και των εκβιασμών (?). Τράπεζες, ΜΜΕ, Πανεπιστημιακοί, έχοντες και κατέχοντες κ ά, άρχισαν να χορεύουν στους ήχους και στο ρυθμό που επέβαλλαν οι …όξω από εδώ.
Συμμαχία των προθύμων την ονόμασαν!
Σημειώνεται ότι η πράσινη διαπλοκή στο αρχικό στάδιο κάλυπτε οριζόντια την Ελληνική πολιτική σκηνή εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων.

Τέλος, έπρεπε να βρεθεί και το κυβερνητικό σχήμα.
Τα πρόσωπα είχαν εντοπισθεί και με ένα επιπλέον κριτήριο, την δυνατότητα ελέγχου του συνδικαλιστικού κινήματος, και με αντάλλαγμα τους θώκους και τους τίτλους, … ίσως και άλλα, ξεκίνησε η υλοποίηση των σχεδίων. Όποιος τολμούσε να μπει εμπόδιο ήταν ¨τελειωμένος¨ με χειρουργικές επεμβάσεις - παρεμβάσεις.
Ήλεγχαν όλες τις μορφές εξουσίας, ακόμη και στη θρησκεία είχαν πρόσβαση …οι αθεόφοβοι!.
Σκάνδαλα υπαρκτά ή μη, φουσκωμένα ή παραφουσκωμένα,  πλασσάρονταν με χολιγουντιανές τεχνικές στον ανυποψίαστο λαό από τα ¨πρόθυμα¨ ΜΜΕ και έτσι πριν δύο χρόνια και τρεις μήνες, μια Κυριακή μετά τη δύση του ηλίου, εγκαταστάθηκαν μετά βαΐων και κλάδων!
Κηπουρούς τους ονόμασαν …….

Φίλοι αναγνώστες
Τα κεφάλαια του κυρίου θέματος και τον επίλογο προτείνω να τα γράψουμε μαζί! Ίσως έτσι, όλοι μαζί οι υποψιασμένοι και όχι οι συνομωσιολόγοι, βοηθήσουμε ώστε να βρεθεί η άκρη του νήματος από αληθινούς λειτουργούς της δικαιοσύνης, που θέλουμε να πιστεύουμε ότι ακόμη υπάρχουν.

Τη Δευτέρα το πρώτο σημαντικό κεφάλαιο!

Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2011

Τα μαθηματικά, το CO2 και η ¨πράσινη¨ ανάπτυξη


Θέλατε δεν θέλατε το CO2 το μάθατε!
Μάθατε επίσης ότι για όλα τα κακά του κόσμου, σεισμοί, λιμοί, λοιμοί και καταποντισμοί... , φταίει το CO2.
Μετά μας είπαν ότι μόνο η ¨πράσινη¨ ανάπτυξη θα μειώσει το CO2 και έτσι θα σωθούμε!
Και όλα αυτά στην Ελλάδα, που συμμετέχει με το … τρομερό ποσοστό του 0,3%  στις παγκόσμιες εκπομπές θερμοκηπίου!
Πανικός, καταστροφολογία και φόβος, για να το εμπεδώσουμε.
Και μετά … ήλθε η Τρόικα, τα μνημόνια, οι δόσεις, το κούρεμα κλπ, αλλά εμείς σταθεροί στις επιταγές της ¨πράσινης¨ ανάπτυξης.
ΕΥΡΗΚΑ! Να εξάγουμε helios! Είπαν οι φωστήρες. Μόνο έτσι θα μειωθεί το χρέος.
Κάποιο λάκκο έχει η φάβα! Αλλά εμείς το συζητάμε, χωρίς καν δεύτερες σκέψεις.
Τα οικόπεδα, τα κοινοτικά πακέτα και η εξαγωγή τεχνολογίας μετράει γι αυτούς που μας έπεισαν και όχι το ρεύμα που θα παράγεται. Ποιος θα αγοράσει ένα προϊόν σε τιμή 5 πλάσια τουλάχιστον, από όσο μπορεί να το βρει στην ελεύθερη αγορά, με βάση τα σημερινά κοστολόγια???
Μακάρι να κάνουμε λάθος.

Φίλοι,
Η αειφόρος ανάπτυξη (P) δεν είναι συνάρτηση της μορφής P=m/Q  
, όπου Q οι εκπομπές CO2 (Δηλ: η αειφόρος ανάπτυξη … θεριεύει όταν μειώνονται οι εκπομπές CO2) , όπως κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν!!.
Η εξίσωση αυτή, σημαία των δήθεν ¨οικολόγων,  καταλήγει στο παράδοξο, ότι την αειφόρο ανάπτυξη πρέπει να την αναζητήσουμε στην εποχή των Σπηλαίων, όπου τότε δεν υπήρχαν ανθρωπογενείς εκπομπές CO2.
Βέβαια εδώ που τα λέμε … οι εφαρμοζόμενες πολιτικές και τα μέτρα, εκεί φαίνεται να οδηγούν 

Και στραβός είναι ο γιαλός και στραβά αρμενίζουμε!!!

Επίσης, εδώ και λίγους μήνες, ένα καινούργιο motto, μια … σπουδαία αρχή, άρχισε να λανσάρεται από τους ειδικούς της ¨πράσινης¨ ανάπτυξης.
¨Η πιο φτηνή ενέργεια είναι αυτή που δεν καταναλώθηκε ποτέ¨
Τι θέλει να πει ο ποιητής??
Εάν δεν καταναλώνεται η ενέργεια, γιατί και να παράγεται?
Προς τι τα φουρφούρια, οι καθρέπτες, οι αγωγοί, οι εξορρύξεις, τα τάνκερ κλπ??. Και η ΔΕΗ? …. Μάλλον δεν χρειάζεται!
Εάν επεκτείνουμε  τη σκέψη πάνω σε αυτή τη … σπουδαία αρχή και με την κοινή λογική, θα μπορούσαμε να πούμε:
  • Το πιο φτηνό προϊόν είναι αυτό που δεν καταναλώνεται.
  • Το πιο φτηνό ασφαλιστικό είναι χωρίς συνταξιούχους.
  • Η πιο φτηνή παιδεία είναι χωρίς σχολεία, δασκάλους και μαθητές.
  • Η πιο φτηνή κοινωνική πολιτική είναι χωρίς την κοινωνία.
κλπ

Άλλο η βελτίωση – βελτιστοποίηση της ενεργειακής απόδοσης και συμπεριφοράς (κατανάλωση καυσίμου/όχημα, ενεργειακή εξοικονόμηση στα κτίρια κλπ) και άλλο η δαιμονοποίηση συνολικά της ενεργειακής κατανάλωσης!!

Και για να μην τρελαθούμε τελείως από την πολύ ¨πράσινη ανάπτυξη¨, ας το πάρουμε πάλι από την αρχή και ας κουβεντιάσουμε επιτέλους για την πραγματική ανάπτυξη
… ήσυχα-ήσυχα και απλά!

Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2011

Ο Γερμανικός μύθος της ¨πράσινης¨ ενέργειας

Είναι γνωστή η είδηση ότι επικεφαλής πολυπληθούς επιχειρηματικής αποστολής φθάνει την προσεχή Πέμπτη στην Αθήνα ο Γερμανός Αντικαγκελάριος και υπουργός Οικονομίας και Τεχνολογίας Φίλιπ Ρέσλερ, που θα έχει συνομιλίες με τον υπουργό Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Στόχος της επίσκεψης του Ρέσλερ, ο οποίος θα συνοδεύεται από Γερμανούς επιχειρηματίες που ενδιαφέρονται να επενδύσουν κυρίως στους τομείς της ενέργειας και της διαχείρισης αποβλήτων, είναι να αποτυπωθούν συγκεκριμένες επενδυτικές πρωτοβουλίες, ενώ θα υπογραφεί και Ελληνογερμανικό σύμφωνο οικονομικής συνεργασίας.

Εύκολα μπορεί κανείς να φανταστεί, το τι έχουμε να ακούσουμε και να διαβάσουμε για την πράσινη ενέργεια, τις πράσινες επενδύσεις και την πράσινη ανάπτυξη.
Θα πρέπει όμως να γνωρίζουμε ότι στα θέματα αυτά υπάρχει και προβληματισμός, διατυπώνονται και άλλες απόψεις, που όμως πολύ δύσκολα βλέπουν το φως της δημοσιότητας.
Θα πρέπει να ψάξει κανείς πάρα πολύ για να τις ανακαλύψει, είτε στα ΜΜΕ έντυπα και ηλεκτρονικά, είτε ακόμη και στο διαδίκτυο.
Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να δώσουμε με απλά λόγια και κάποιες άλλες διαστάσεις, στο σοβαρό αυτό θέμα που λέγεται διείσδυση των ανανεώσιμων πηγών στο ενεργειακό ισοζύγιο, μια και το θέμα είναι άκρως τεχνικό και πολυπαραμετρικό.

Τα στοιχεία που παραθέτουμε είναι από ένα ενδιαφέρον άρθρο, που αλιεύσαμε στο διαδίκτυο, το οποίο περιγράφει με στοιχεία τεκμηριωμένα το Γερμανικό μύθο για την Πράσινη ενέργεια.
Αφορμή γι αυτό το άρθρο ήταν η ομιλία Στις 27 Μαΐου 2009, του Αμερικανού Πρόεδρου Ομπάμα, ο οποίος σε ομιλία του στο Nellis Air Force Base στη Νεβάδα είπε ότι η Αμερική, αν και πρωτοπόρος της ηλιακής τεχνολογίας, έχει μείνει πίσω από χώρες, όπως η Γερμανία και η Ιαπωνία με λιγότερη ηλιοφάνεια, όσον αφορά στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από τον ήλιο .
Το άρθρο στηρίζεται σε μια μελέτη με τίτλο, «Οικονομικές επιπτώσεις από την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας - Η γερμανική εμπειρία» της Rheinisch-Westfälisches Institut für Wirtschaftsforschung (RWI), μιας ανεξάρτητης γερμανικής οικονομικής και πολιτικής δεξαμενής σκέψης, που ιδρύθηκε το 1926.

Παραθέτουμε τα κυριότερα σημεία του άρθρου, σε ελεύθερη μετάφραση. Προτείνουμε όμως να διαβασθεί ολόκληρο (ΕΔΩ).

  • Η Γερμανική πολιτική ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, και ειδικότερα το εγκριθέν feed-in tariff σύστημα τιμολόγησης (feed-in tariff: μακροχρόνιες συμβάσεις με επιδότηση της παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος από ανανεώσιμες πηγές με τελική επιβάρυνση των καταναλωτών), δεν κατάφερε να αξιοποιήσει τα κίνητρα της αγοράς, για να εξασφαλιστεί μια βιώσιμη και οικονομικά αποδοτική εισαγωγή των ανανεώσιμων πηγών  ενέργειας στο ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας, με αποτέλεσμα τεράστιες δαπάνες να έχουν μικρά μακροπρόθεσμα οφέλη για την τόνωση της οικονομίας, την προστασία του περιβάλλοντος και την αύξηση της ενεργειακής ασφάλειας.
  • Το ποσό της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από ηλιακά φωτοβολταϊκά ήταν αμελητέο 0,6%, παρά το γεγονός ότι κόστος επιδότησης ήταν περίπου 8,4 δισ. € για το 2008. Το πραγματικό καθαρό κόστος για όλες τις ηλιακές μονάδες που εγκαταστάθηκαν μεταξύ 2000 και 2008 ανέρχεται σε περίπου 35 δις € (σε τιμές του 2007).
  • Η έκθεση αναφέρει ότι, σήμερα, η τιμή με το feed-in tariff  για τα φωτοβολταϊκά είναι περισσότερο από οκτώ φορές υψηλότερη από την τιμή χονδρικής πώλησης στο χρηματιστήριο ηλεκτρικής ενέργειας. Ακόμα και τα αιολικά συστήματα, που θεωρούνται ευρέως ως μια πιο ώριμη τεχνολογία, απαιτούν τιμολόγια τροφοδότησης που υπερβαίνουν το ανά kWh κόστος της συμβατικής παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, μέχρι και κατά 300%. Με άλλα λόγια, ακόμα και όταν πράσινες βιομηχανίες ενέργειας είναι σε λειτουργία για ικανό χρονικό διάστημα, το κόστος τους παραμένει αρκετές φορές υψηλότερο από τα συμβατικά συστήματα παραγωγής.
  • Σε ό,τι αφορά τη δημιουργία θέσεων εργασίας:
    Το καθεστώς επιδότησης ανά εργαζόμενο σε πράσινη θέση εργασίας, έχει φθάσει σε επίπεδο που υπερβαίνει κατά πολύ τους μέσους μισθούς. Οι επιδοτήσεις ανά εργαζόμενο φθάνουν μέχρι και 175,000 €.
    Το πιθανότερο είναι ότι, ανεξάρτητα από τις θέσεις εργασίας που δημιουργήθηκαν υπάρχει κίνδυνος

Πέμπτη 24 Φεβρουαρίου 2011

ΜΙΑ πιθανή ΑΠΑΝΤΗΣΗ στο ΕΡΩΤΗΜΑ, τι είναι η ¨πράσινη ανάπτυξη¨

 Όλοι μας τα τελευταία δύο χρόνια έχουμε αναρωτηθεί τι είναι τελικά η πράσινη ανάπτυξη, που καθημερινά σχεδόν μας βομβαρδίζουν από πολλές πλευρές.
Πολλοί, όπως και εγώ, τη συνδύασα με την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και μέχρι εκεί.
Όμως στην εποχή της κρίσης, πιστεύει κανείς ότι αυτό από μόνο του θα μας οδηγήσει στην ανάπτυξη και στην έξοδο από το μνημόνιο?? Τότε γιατί τέτοια επιμονή και μάλιστα στο πιο υψηλό επίπεδο??
Μέσα από την καθημερινή περιήγηση στο internet θεώρησα καλό να ξαναδιαβάσω σχετικές ομιλίες κυβερνητικών στελεχών και όχι μόνο.
Διάβασα λοιπόν προσεκτικά την ομιλία του Πρωθυπουργού στις 23/10/2010 στα πλαίσια του συνεδρίου Mediterranean Green Development Investors Forum  (GDIF) που διεξήχθη   στην Αθήνα, και οργάνωσαν το i4cense, η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων σε συνεργασία με το The Banker και το περιοδικό fDi και πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα του πρωθυπουργού της Ελλάδας.
Για το i4cense έχουν γραφτεί πάρα πολλά και δεν θα επεκταθώ.
Σε αυτή την ομιλία του Πρωθυπουργού ( http://www.pasok.gr/portal/resource/contentObject/id/9def2887-b4dd-4362-a09c-0ad183f214d3)  ξεχώρισα τις αναφορές στο Desertec, Mediterranean Solar Plan.
Θυμήθηκα αφενός τις σχετικές ειδησεογραφικές αναλύσεις των ημερών, ότι δηλ θα εκμεταλλευτούμε τον ήλιο της Αφρικής για να παράγουμε ενέργεια ώστε να γλυτώσουμε από τις κλιματικές αλλαγές και αφετέρου  την ανακούφιση των οικολόγων  «… ουφ θα γλυτώσουμε από το κακό λιγνίτη¨ και είπα να το ψάξω λίγο περισσότερο.

Προσοχή στα παρακάτω προγράμματα :
1: MEDITERRANEAN SOLAR PLAN
2: DESERTEC
3: TRANSGREEN
Και όλα αυτά, δείτε τα κάτω από την ομπρέλα της κλιματικής αλλαγής.

MEDITERRANEAN SOLAR PLAN:  Στις 13 Ιουλίου 2008, σαράντα τρεις Αρχηγοί Κρατών και Κυβερνήσεων από τις χώρες της ΕΕ και της Μεσογείου σε Κοινή Διακήρυξη τους υιοθέτησαν ένα νέο σχήμα συνεργασίας για την Μεσόγειο.
Το νέο αυτό πλαίσιο συνεργασίας αποτελεί πλέον πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εντάσσεται στη Διαδικασία της Βαρκελώνης, η οποία αποτελεί από το 1995 την κύρια πολιτική της ΕΕ για τη Μεσόγειο.
Στις 6 θεματικές προτεραιότητες που καθορίστηκαν για τη συνεργασία στο πλαίσιο της Ένωσης για τη Μεσόγειο πρωταρχικό ρόλο αποκτά η ηλιακή ενέργεια με το φιλόδοξο Μεσογειακό Σχέδιο Ηλιακής Ενέργειας. Το Μεσογειακό Σχέδιο για την Ηλιακή Ενέργεια έχει ως στόχο την παραγωγή 20GW μέχρι το 2020 για να ικανοποιήσει την υψηλή ενεργειακή ζήτηση. Το Σχέδιο πρόκειται να λειτουργήσει συμπληρωματικά στις ήδη υπάρχουσες ευρωμεσογειακές δράσεις και υποδομές στο χώρο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. 

DESERTEC: Το δίκτυο DESERTEC έχει σκοπό την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές  (ηλιακή, αιολική, γεωθερμία, υδροηλεκτρικά, βιομάζα), σε μια προσπάθεια της υλοποίησης της υπόσχεσης της Ε.Ε. για κάλυψη των ενεργειακών αναγκών της Γηραιάς Ηπείρου και των γύρω περιοχών στην περιοχή της Μεσογείου από ανανεώσιμες πηγές κατά 15% μέχρι το 2020 και κατά 45 - 50% ως το 2050. Το πρόγραμμα αυτό είναι κυρίως Γερμανικών συμφερόντων.
Συμμετέχουν εταιρικά consortiums, όπως οι γερμανικές Siemens, Deutsche Bank,

Τετάρτη 19 Ιανουαρίου 2011

ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ – ΑΕΙΦΟΡΙΑ, ΣΕ... ΠΡΩΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ


Εάν κανείς ανατρέξει στους ορισμούς που έχουν δοθεί κατά καιρούς στο θέμα της ΑΕΙΦΟΡΙΑΣ (UNEP, WWF, E.E, Meadows, κλπ) και μελετήσει παράλληλα τα βήματα στη πορεία επίτευξης του στόχου, θα καταλήξει εύκολα στο συμπέρασμα ότι …το παιγνίδι μάλλον είναι στημένο.
Φουσκώνοντας ή ξεφουσκώνοντας υπαρκτά ή ανύπαρκτα περιβαλλοντικά προβλήματα ( ρύπανση, κλιματική αλλαγή, η βιοποικιλότητα, στιβάδα όζοντος , ερημοποίηση κλπ)  ευρίσκουν κάθε φορά πρόσφορο έδαφος, να μας μοστράρουν τους αγαπημένους όρους ΑΕΙΦΟΡΙΑ και ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ.
Τον όρο ΑΕΙΦΟΡΙΑ  και τους τρεις πυλώνες που θεωρητικά περιλαμβάνει ο όρος και όλοι οραματίζονται (οικονομία, κοινωνία, περιβάλλον), τον έχουν κάνει κυριολεκτικά λάστιχο, για να δικαιολογούν κάθε φορά τις επιδιώξεις τους σε διάφορα επίπεδα δραστηριοτήτων. Φυσικά, όχι μόνο σε στενά τοπικά ή εθνικά όρια, αλλά τις περισσότερες φορές…. έξω από εδώ… όπως λέμε, σε άλλα επίπεδα, εκεί που πραγματικά λαμβάνονται οι αποφάσεις.
Οι οικολόγοι εξακολουθούν να μην βλέπουν την τομή των κύκλων της εικόνας δηλ…. εμένα, οι τεχνοκράτες εστιάζουν στον κύκλο που τους βολεύει και οι πολιτικοί τα βλέπουν όλα σαν εικόνα fractal και εγώ αναρωτιέμαι, πόσο βαθιά πρέπει να μπει το μαχαίρι στο ψαρο..κόκκαλο για να αρχίσουμε πάλι να μπουσουλάμε.
Μετά από άπειρες αναλύσεις, φιλοσοφικές συζητήσεις, επιστημονικές ανακοινώσεις τις τελευταίες δεκαετίες εξακολουθώ να μη βλέπω αντιστοιχία λόγων και έργων με αποτέλεσα να νοιώθω σαν μ….ας, που δεν μπορεί να καταλάβει. Μάλλον πρέπει να σταματήσω τις αμπελοφιλοσοφίες και να προσαρμοσθώ και εγώ στις πράσινες επιταγές του συστήματος.
Και αυτοί πολύ καλά είναι, εγώ όμως… ένα άγχος, όπως και να το κάνουμε, το έχω.
Πάντως, ότι και να λένε σχετικά με την ιστορικότητα της λέξης, τον όρο ΑΕΙΦΟΡΙΑ τον  πρωτοάκουσα από τον Λαλιώτη.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...