KEEP CALM AND ...

Του συνεργάτη SISIFUS

         «Παιδιά, ψυχραιμία!!» απαντώ  στις συζητήσεις που λαμβάνουν χώρα την τελευταία εξαετία !!! Και όμως, αν εξαιρέσουμε μερικά χρονικά διαλείμματα (γιορτές, ευχάριστη αλλαγή του καιρού, γάμους, βαφτίσεις) όλο τον υπόλοιπο καιρό το θέμα συζήτησης είναι πάντα και παντού το ίδιο: « Για πόσο θα μας πηδάνε ακόμη;»!!!!! Κι εγώ απλώς επαναλαμβάνω, με κίνδυνο να γίνομαι κουραστικός, την ίδια καραμέλα περί ψυχραιμίας!!!!

         «Καλά τα λες, γιατί στο τέλος θα πάθουμε και τίποτα από τα πολλά νεύρα , αλλά έως πότε!!! Σ’ αυτό τί έχεις να απαντήσεις;;;». Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα!!!! Δυστυχώς, δεν βλέπω τέλος σε αυτήν την κατάσταση αλλά δεν τολμώ να το πω, όσο υπάρχουν  μπαλκόνια και ταράτσες στα σπίτια (δεν έχουν όλοι το προνόμιο μιας μονοκατοικίας)!!! Όχι πώς δεν το υποψιάζονται αλλά ας μην είμαι εγώ που θα ρίξω την ταφόπλακα στις ελπίδες τους!!! Απαντώ λοιπόν ότι αφού τίποτε άλλο δεν περνά από το χέρι μας στην παρούσα φάση (δημοκρατική κοινωνία, γάρ), ας  προχωρήσουμε σε μια επαναξιολόγηση των κριτηρίων μας και σε μια ουσιαστική στροφή προς τους ανθρώπους μας, κάτι που ξεχνάμε όσο νομίζουμε ότι τα έχουμε όλα και πάμε για τα περισσότερα!!! ΑΡΕΣ, ΜΑΡΕΣ, ΚΟΥΚΟΥΝΑΡΕΣ, ΔΗΛΑΔΗ!! Και πώς όχι, όταν η «κοινωνική κατάταξή» μας ποτέ δεν σκέφτηκε να βγάλει χρήματα στο εξωτερικό (??)  και πάντα έδινε προτεραιότητα στον διπλανό (ναι, ναι, υπήρχαν και αυτοί και πριν από την κρίση)!!!

 

           Κατόπιν ωρίμου σκέψεως, πρότεινα ...

ΑΦΑΙΜΑΞΙΣ

Του συνεργάτη: SISIFUS

         Ευτυχώς καλοκαίριασε!!! Νωρίς νωρίς, λίγο νωρίτερα από ό,τι το περίμενες, ο ήλιος θεός σου καίει το κεφάλι, τα τριαντάρια σε σπρώχνουν προς τη θάλασσα, χωρίς την πέτρα και το σχοινί αλά Παπαγιαννόπουλο (σε πασίγνωστη ελληνική ταινία) αλλά για λιάσιμο, καφεδάκι και γιατί όχι και μπανάκι!! Ψυχρολουσία θα μου πεις αλλά εκ του αποτελέσματος κρινόμενο, το μπανάκι κάνει καλό. Επιφέρει ένα μούδιασμα και μια ακινητοποίηση στο όλο σύστημα που ξεχνάς ποιος είσαι…..!! Αυτό είναι και το ζητούμενο, μπας και μαζί με αυτό ξεχάσεις και τι χρωστάς και σε ποιόν χρωστάς!!!!???

         Και εκεί που όλα βαίνουν καλώς και λίγο μετά την 6^η απογευματινή, συμβαίνει κάτι μοναδικό…ένα κάλεσμα…μια μάζωξη από εκατοντάδες μικρά χαριτωμένα φτερωτά ζουζουνάκια να σου κάνουν παρέα και να σου χαϊδεύουν τη μύτη. Διερωτάσαι μεγαλοφώνως τί είδους έντομο να είναι αυτό και η απάντηση έρχεται αφοπλιστική….κουνούπι ή κώνωψ ή όπως αλλιώς λέγεται. Ως προνύμφη κάνει τα πρώτα του ζαλισμένα πετάγματα μέχρι να δυναμώσει.  Τον τρόμο στο δρόμο με τις λεύκες, τον γύρισα σε ταινία δική μου χωρίς να έχω δει την πρωτότυπη και χωρίς συμπρωταγωνιστές!!!

         Και γιατί αυτή η μπανάλ, χαζοβιόλικη αντίδραση? Γιατί πολύ απλά έζησα κι εγώ την περσινή εμπειρία.. όταν το κουνούπι ήρθε ως έντομο στην αρχή του καλοκαιριού, πέρασε στην εφηβεία ως τίγρης, ενηλικιώθηκε ως φτερωτός δεινόσαυρος και όλα αυτά τα κατάφερε….ΠΙΝΟΝΤΑΣ ΜΟΥ ΤΟ ΑΙΜΑ!!!! Τί αυτοκόλλητα, τί gel, τί φιδάκια ρούφηξα κι αυτό…γέλαγε καθισμένο επάνω μου ενώ γλειφόταν από το αίμα που έσταζε!!!! Μιλάμε για κανονική θυσία!!! Μπάνιο ...

ΓΙΟΥΡΓΙΑ ΣΤΑ ΠΑΛΟΥΡΙΑ

Του συνεργάτη: SISIFUS

         Βρε, βρε, βρε!!Καλώς τους κι ας αργήσανε!!!Δεν πρόλαβαν να το υπογράψουν και άρχισε η διαδικασία κατασχέσεων για οφειλές άνω των 300 ευρώ. Εφορίες, δικαστικοί επιμελητές, ραβασάκια, κατασχέσεις και πλειστηριασμοί, η μηχανή πήρε μπροστά. Και πάνω που διερωτόμασταν εάν δούλευε το κράτος!!Δούλευε, δούλευε!!

         Επιτέλους, μπαίνει μια τάξη. Τι χρωστάς, βρωμερέ και σιχαμένε «φοροφυγά» αυτού του τόπου? 500 ευρώ? Υπό τις παρούσες συνθήκες? Και δεν αισχύνεσαι? Και έχεις μούτρα να κυκλοφορείς στο δρόμο? Την ώρα που η πατρίδα σου  υποφέρει????? Χτυπιέται στα πατώματα? Ποδοπατιέται από ξένη …μπότα? Σου δίνουμε μια ευκαιρία να επανορθώσεις, να σώσεις το κύρος σου και την χαμένη σου αξιοπρέπεια!!!Σου παίρνουμε το μηχανάκι, το αυτοκινητάκι, κι ας το έχεις ακούνητο (μη σαπίσει κι όλας), το φορτηγάκι (αφού δεν έχεις και τίποτα να μεταφέρεις) κι αν δεν είσαι καλό παιδί, θα σου πάρουμε το σπίτι (θα τις προλάβουμε τις τράπεζες), θα βγάλουμε τη μάνα σου στο κλαρί, θα πουλήσουμε τα παιδιά σου κι αν δεν ικανοποιηθούμε …θα σου....

Τραγωδία εστί …

Του συνεργάτη SISIFUS

Σάββατο μεσημέρι 19/1/2013, παρά τον πυρετό μου, αποφάσισα να κατέβω μια βόλτα στο κέντρο! Μάλλον ήταν ο ήλιος  που με τράβηξε έξω!!! Κανονικά έπρεπε να κάτσω σπίτι μου και να κάνω έναν ειλικρινή απολογισμό των όσων διαδραματίστηκαν (σκέτο δράμα) στον χώρο συνάθροισης των βουλευτών (έχει και όνομα αλλά δεν το λέω) επ’ αφορμής της ψηφοφορίας για την παραπομπή του απαυτού και του άλλου, όπως και του δήθεν (μπλα μπλα μπλα) για τη λίστα Lagarde. Μέγα θέμα και μείζονος σημασίας!!!??

Δεν το έπραξα όμως και παρά τις τύψεις που ένιωσα προς στιγμήν, είπα να τους αφήσω να ξεκουραστούν κι αυτοί λίγο γιατί ζορίστηκαν πολύ. Τόσες ώρες, τόσο σάλιο, τόση αγριάδα, τόση δυσκοιλιότητα, είναι και τα έδρανα σκληρά, δεν κάνουν και καλό στη μεσούλα!!! Έπρεπε να σκεφτούν και να χαράξουν στρατηγικές για τα φούμαρα που θα μας αμολήσουν…. Δύσκολο έργο να προσπαθείς να κρύψεις τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, τις υπογραφές, τις κυριαρχίες, τη βία, το σέξ , το ρόκ εντ ρόλ…. Α! και την κιθάρα του Γιώργου που έριχνε τις γκόμενες!!!! Έχω κατανόηση!!!

Ωραία η Αθήνα κάτω από τον χειμωνιάτικο ήλιο της. Κόσμος πηγαινοερχόταν…

Και για το πείσμα σας γουρούνια θα αντέχω…

¨… Πάντα και παντού, είτε πρόκειται για τον δημόσιο, είτε για τον ιδιωτικό τομέα, υπάρχουν αυτοί που κάθονται και αυτοί που τρέχουν, αυτοί που βολεύονται και αυτοί που αγωνίζονται να αποδείξουν ότι δεν είναι ελέφαντες!!!¨

Του συνεργάτη SISIFUS

(Αφιερωμένο στους φίλους μου  που είναι κάθε μέρα αντιμέτωποι με το εγκεφαλικό)

      Τι έγινε ρε παιδιά;;; Είμαστε ξύπνιοι ή τα ονειρευόμαστε όλα αυτά;;; Γιατί αν είναι όνειρο, πρόκειται για εφιάλτη!!!! Από αυτούς που σηκώνεσαι τη νύχτα ιδρωμένος, με ταχυκαρδίες, ψάχνεις να βρεις το φώς για να επιβεβαιώσεις ότι βρίσκεσαι σπίτι σου και όχι σε κανένα υγρό υπόγειο αντάμα με κατσαρίδες και ποντίκια και κοιτιέσαι στον καθρέφτη αναζητώντας τα σημάδια των βασανιστηρίων στο σώμα σου!!!! Για την τελευταία κίνηση βέβαια, ευθύνεται το απότομο ξύπνημα γιατί μπορεί να μην υπάρχουν εξωτερικά αλλά εσωτερικά γίνεται τρελό πανηγύρι!!!! Συκώτια, χολές, στομάχια ….Άστα να πάνε!!!!!!!!!!!!

     Και γιατί τέτοια αγωνία;; Αφού το να μην φτάνουν για να εξοφλήσεις όλα αυτά που σου κατσίκωσαν στο σβέρκο, το έχεις πια αποδεχτεί!!!! Ξέρεις όμως πώς ήταν μόνο η προθέρμανση για να τεστάρουν τις αντοχές σου!!!! Αντέχουν λοιπόν τα γαϊδούρια, συνεχίστε να τα φορτώνετε λοιπόν!!!! Τους έχουν διηγηθεί φαίνεται την ιστορία με......

ΠΑΙΖΟΥΜΕ…ΚΡΕΜΑΛΑ;;

Του συνεργάτη SISIFUS

          

         Πριν από λίγες ημέρες υπέπεσε στην αντίληψή μου ότι θα ασκηθούν, λέει, διώξεις και θα αναζητηθούν οι υπεύθυνοι για μια κρεμάλα που στήθηκε στο Σύνταγμα κατά τη διάρκεια διαμαρτυριών των πολιτών!!!Ξεράθηκα από τα γέλια στην προσπάθειά μου να καταλάβω ποια πορεία ακολούθησε αυτός ο εγκέφαλος μέχρι να καταλήξει σε αυτή τη βαρύγδουπη ανακοίνωση!!Μυρίζομαι ένα μπέρδεμα και μια σύγχυση, χωρίς ελπίδα αυτός ο νούς να συναντήσει κάπου, κάποτε τα φώς!!!!!

         Και εξηγούμαι…!!!Ετοιμάζεσαι να πάς στο super market γιατί δεν έχεις απολύτως τίποτα από τα βασικά!!!Ντύνεσαι, στολίζεσαι για τη βόλτα (γιατί περί βόλτας πρόκειται) και φτάνεις όλο χαρά λες και πάς να διασκεδάσεις!!Παίρνεις ένα μεγάλο καρότσι, χαζεύεις τα ράφια, τα αγαθά, αναπολείς τις στιγμές που κάποτε τα έβαζες και στο καρότσι και απορείς που δεν ένιωθες και τότε αυτή την ηδονή που νιώθεις τώρα όταν τα αγγίζεις και μόνο!!!!Για να δικαιολογήσεις την άσκοπη περιπλάνηση και το …άδειο καρότσι, προσποιείσαι ότι δεν βρίσκεις αυτό που θέλεις!!

         Και ξάφνου σταματάς όλο ικανοποίηση μπροστά στα σαπούνια και δείχνεις ιδιαίτερη προτίμηση στα πράσινα, τα παλιομοδίτικα αυτά με την ποτάσα που καθαρίζουν και απολυμαίνουν σε βάθος, απλώνεις το χέρι και παίρνεις δύο, τρία!!! «ΑΑΑΧ, τι ωραία! Ψώνισα και σήμερα».

         Με την επιστροφή στο σπίτι, ξεφορτώνεις τα ψώνια (την εξής μια σακούλα με τα σαπούνια) και για να μην μπείς στη διαδικασία να ανοίξεις  τηλεόραση (για ευνόητους λόγους) κάνεις πως ψάχνεις κάτι χαμένο!! «Μα που το έβαλα, το ρημάδι το σχοινί»!!!Και αφού βρίσκεις και το σχοινί, ηρεμείς, χαλαρώνεις, έχεις ό,τι χρειάζεσαι για μια ωραιότατη… μπουγάδα!!!!??? Και όταν καταλάβεις τα παιχνίδια που ........

Τρεις έντεκα, τρεις δώδεκα, τρεις δεκαπέντε και έντεκα

¨…Και ξαφνικά πιάνω τον εαυτό μου να κάνω αυτές τις πράξεις και να βγάζω μονίμως ένα αποτέλεσμα! ΜΗΔΕΝ!!.¨

Του συνεργάτη SISIFUS

«Τρεις έντεκα, τρεις δώδεκα, τρεις δεκαπέντε και έντεκα, πόσο μας κάνει;» με ρωτούσε η γιαγιά μου και ξεραινόμουν στα γέλια!! Αυτό το μέτρημα, το είχαμε για παιχνίδι!!! Όσο πιο γρήγορα το έλεγε, τόσο πιο αστείο μου φαινόταν!! Δεν θυμάμαι να έδωσα ποτέ απάντηση γιατί δεν ήταν αυτό το ζητούμενο!! Γελούσα εγώ, μετά γελούσε κι αυτή και όλα καλά!! Στο μυαλό ενός παιδιού όλα πρέπει να γίνονται παιχνίδι ακόμη κι αν μέσα σε αυτό κρύβεται μια πραγματικότητα!!

Το παιχνίδι ξεχάστηκε με τον καιρό μαζί με την ανεμελιά της παιδικής ηλικίας. Όμως υπήρχε πάντα σε εκείνο το κουτάκι του μυαλού, που μάζευε εν αγνοία μου όλες εκείνες τις πληροφορίες…για ώρα ανάγκης!!?? Και ξαφνικά πιάνω τον εαυτό μου να κάνω αυτές τις πράξεις και να βγάζω μονίμως ένα αποτέλεσμα! ΜΗΔΕΝ!! Τί κι αν κάνω τις πράξεις με το κομπιουτεράκι, τι κι αν τις κάνω με το χέρι (για σιγουριά), η σούμα δεν αλλάζει…ΜΗΔΕΝ! Τι σόϊ παιχνίδι είναι αυτό που όταν υπολογίζεις τα έσοδα είναι μηδέν, δεν το καταλαβαίνω!!! Για να επιβεβαιώσω ότι το παιχνίδι τελικά ήταν μούφα, αρχίζω........

ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΑΛΛΑ ΜΕ ΠΑΘΟΣ !!!

Του συνεργάτη SISIFUS

Το καλοκαίρι είναι ακόμη εδώ με τις  θερμοκρασίες να  χτυπούν  κόκκινο και τον  Έλληνα να φορά το μαγιό του και να σέρνει την πετσέτα του!!! Αν και η ζέστη αυτού του καλοκαιριού μας τίναξε τα μυαλά στον αέρα και μας έκανε να  αλλάξουμε καμιά δεκαριά δέρματα σαν τα φίδια, είναι  ό, τι καλύτερο μπορούσε να μας συμβεί, αν ανατρέξει κανείς στο χειμώνα που πέρασε!!!

Από κλιματικής πλευράς, το παράδοξο είναι εδώ!! Από τον περασμένο Οκτώβριο, το κρύο ήταν τσουχτερό, ανυποχώρητο και με διαρκώς καθοδική τάση!!! Θερμοκρασίες άνω του μηδενός μεν αλλά με..αίσθηση 50 κάτω του μηδενός!! Το καλοκαίρι μπήκε με φούρια και με θερμοκρασίες που έφτασαν μέχρι 40-42 βαθμούς αλλά με αίσθηση 50 άνω του μηδενός (αυτό το καινούργιο με την αίσθηση, όλα τα λεφτά)!!! Σαν στρατιωτικά γυμνάσια με σκοπό την σκληραγώγηση και το…ξεκαθάρισμα του λαού!!! Όποιος τη γλύτωσε το χειμώνα και τη σκαπούλαρε το καλοκαίρι, δεν φοβάται…χάρο!!!!

Παρά την εθνική κατρακύλα, την........

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ…ΠΑΙΖΕΙ!!!

 Το παιχνίδι που θα πρότεινα να παίξουμε, ντόπια αστέρια μου, είναι τα στρατιωτάκια! «Στρατιωτάκια ακούνητα, αμίλητα, αγέλαστα, μέρα ή νύχτα;».

Του συνεργάτη SISIFUS    
 

Τόπος: Ελλάδα

Χρόνος: Κενός (μιάμιση εβδομάδα μετά τις βουλευτικές εκλογές και ένα μήνα πρίν τις…βουλευτικές εκλογές)!!!!!!!!

         Στο σχολείο, όταν λέγαμε ότι έχουμε κενό εννοούσαμε κενή ώρα, χωρίς μάθημα, δηλαδή ώρα για παιχνίδι!! Οποία ευτυχία! Κυνηγητό, κρυφτό, κορόϊδο (ή αλλιώς μήλα), στρατιωτάκια (ακούνητα, αμίλητα, αγέλαστα), σκυταλοδρομίες και πόσα άλλα ακόμη! Προτιμούσαμε τα ομαδικά παιχνίδια εφόσον ήμασταν στο σχολείο. Τα ατομικά τα παίζαμε και μόνοι στο σπίτι. Σκοπός του σχολείου ήταν να μας παιδέψει και στην κοινωνικοποίηση!!!!

         Όπως σε κάθε παιχνίδι από όποια ομάδα ατόμων και όποιας ηλικίας, πάντα υπάρχουν οι παίχτες που σέβονται τους κανόνες του, αυτοί που κάνουν μονίμως ζαβολιές, αυτοί που και να χάσουν συμπεριφέρονται σαν να έχουν κερδίσει, αυτοί που τσαμπουκαλεύονται για να σε αναγκάσουν να τους αφήσεις να κερδίσουν μπάς και γλυτώσεις από δαύτους και τέλος αυτοί που επιθυμούν επανάληψη του παιχνιδιού γιατί δεν γνώριζαν καλά τους κανόνες (????).

  

         Τελικά ο κόσμος του παιδιού είναι μια μικρογραφία του κόσμου των μεγάλων!! Μόνο που το παιδί πειραματίζεται, μαθαίνει, προσαρμόζεται, παιδεύεται, δεν μπορεί λοιπόν να κριθεί με δεδομένα ενηλίκων!!! Έχει ας πούμε το ακαταλόγιστο λόγω πρότερου έντιμου βίου!! Όταν όμως το «παιχνίδι» στήνεται από ενήλικες, όταν.............

ΑΜΑΔΡΥΑΣ ΚΑΙ ΠΕΛΕΚΥΣ

Φωτο από: fysiognwsia.blogspot.com

Του συνεργάτη SISIFUS

      Τελικά οι αρχαίοι ημών πρόγονοι ήταν ή πολύ ευαίσθητοι ή πολύ φαντασιόπληκτοι!!! Έπλασαν με το μυαλό τους τις Νύμφες, πανέμορφες γυναικείες υπάρξεις  που ζούσαν μέσα στη φύση, τριγυρνούσαν στα βουνά, στα λιβάδια, στις πλαγές, τραγουδούσαν δίπλα στις πηγές και στα ποτάμια. Κατά μία θεωρία, ήταν κόρες των ποταμών. Συνόδευαν πάντα το νερό, δύναμη ζωογόνο για τη βλάστηση και τη γονιμότητα και μέσω αυτού εξαπλώθηκαν στα βουνά και συνδέθηκαν με τη βλάστηση. Σαν να φαντάστηκαν τη φύση να καθρεφτίζεται στα πρόσωπο των Νυμφών.

      Ανάμεσά τους και οι Νύμφες των δασών, οι Αμαδρυάδες!! Η ψυχή τους γεννιόταν μαζί με την δρύ (βελανιδιά), ζούσαν μέσα στο δέντρο και πέθαιναν μαζί του!! Χαιρόντουσαν με τη βροχή που το πότιζε, αρρώσταιναν όταν τα φύλλα της δρυός έπεφταν!! Τα δέντρα έγιναν  ιερά, το δάσος επίσης  και ο άνθρωπος απαγορευόταν  να τα αγγίξει με τσεκούρι!! Κι όμως για μας τους «πολιτισμένους» απογόνους εκείνων των ονειροπόλων αλαφροϊσκιωτων, ακούγεται σαν παραμύθι!! Με λίγη καλή φαντασία όμως μπορεί να αποτελέσει όπλο στα χέρια μας.

       Με αφορμή την από 27/4/2012 ανάρτηση του Katalytikos, σχετικά με την απόφαση περί έγκρισης υπερωριακής απασχόλησης δασικών υπαλλήλων (από τούδε έως τον ερχόμενο Νοέμβριο) με σκοπό την παρουσία τους εντός των δασικών οικοσυστημάτων για την προστασία των δασών από την λαθροϋλοτομία (τα περίπολα θα αποτελούνται από δύο άτομα, εκ των οποίων ο ένας θα είναι οδηγός), δε δύναμαι  να κάνω τα στραβά μάτια:

1)  Η εποχή που αρχίζουν τα περίπολα είναι μετά την συντελεσθείσα καταστροφή (λόγω ανάγκης αλλά και εκμετάλλευσης)!Αυτό το χρονικό διάστημα και με την ιδιαίτερα υψηλή για την εποχή θερμοκρασία, δύσκολα θα σκεφτείς να κόψεις το δέντρο για να μην κρυώσεις!! Αντίθετα, ο χρόνος που θα σου ξανακαρφωθεί...............

KILL THE BEAST !!!

¨…αρχίζω να πιστεύω πως έρχεται η ώρα του «ζώου»…¨

 Του συνεργάτη SISIFUS

         Τάδε έφη Αριστοτέλης (Πολιτικά 1): Η διαφορά ανάμεσα στην έκφραση του ανθρώπου και στην έκφραση του ζώου δεν είναι τα αισθήματα αλλά η αντίληψη κι αυτή ακριβώς είναι η διαφορά ανάμεσα στη ζωϊκή και στην πολιτική κοινωνία. Αλλά για να ζήσει ο άνθρωπος σύμφωνα με τη φύση του χρειάζεται τους νόμους. Χωρίς αυτούς χάνει την ανθρώπινη οντότητα και μοιάζει με θηρίο. Φτάνοντας την υπέρτατη τελειότητα, ο άνθρωπος γίνεται το «άριστο» από όλα τα ζώα ενώ αν χωριστεί από τον νόμο και τη δικαιοσύνη είναι το χειρότερο.  Για τον Αριστοτέλη, ο σκοπός της πόλης είναι ηθικοπλαστικός. Κύριος σκοπός είναι να γίνουν οι πολίτες ενάρετοι άρα ηθική και πολιτική έχουν στενή σχέση.

        

          Πού είσαι Αριστοτέλη να δείς την κατάντια μας!!! Νόμιμοι και παράνομοι μπλέξαμε τα μπούτια μας!!!Ο νόμος, πυξίδα για κάποιους «αριστοτελικούς», εφαρμόζεται κατά περίπτωση και… κατά βούληση. Και για να γίνει πιο εύκολη η παράκαμψή του, επιστρατεύτηκαν οι καλύτεροι μηχανικοί και άνοιξαν στο οικοδόμημα «πόρτες», «παράθυρα», «χαραμάδες», «τρύπες», «τρυπάρες, «τρυπούλες», μέχρι και την μπουλτόζα έχουν στη γωνία και περιμένει, αν διαπιστωθεί ότι δεν χωρούν οι «δικοί» τους να περάσουν!!! Ήταν όμως κουραστικό ολημερίς να χτίζεται, το βράδυ να γκρεμίζεται (σαν το γεφύρι της Άρτας) και αφού είχαν την πέτρα, είχαν και το πηλοφόρι-το μυστρί είπαν να πρωτοτυπήσουν σε αρχιτεκτονικό μοντέλο!!!!

          Και τότε το παράνομο έγινε νόμος, αυστηρός, χωρίς πολλά πορτοπαράθυρα γιατί πλέον δεν υπήρχε κανένας λόγος να …. αερίζεται!!!!  Άλλωστε μέχρι να γίνει νόμος, διασχίζει μια πορεία «δημοκρατική»!! Ηλεκτρονική διαβούλευση (???) όπου μπορείς να εκφράσεις τις απόψεις σου (λες και κάποιος της ακούει), συζητείται...........

ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ …ΠΕΝΤΕΛΗ!!!

Εδώ είναι Αττική φαιό νταμάρι

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΑΦΗΣΤΕ ΤΗΝ ΠΕΝΤΕΛΗ ΗΣΥΧΗ ΜΕ ΟΤΙ ΤΗΣ ΕΧΕΙ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ !!!!!!

Του συνεργάτη SISIFUS

Ήταν μια φορά και έναν καιρό ένα εκπληκτικό βουνό, που το έλεγαν Πεντέλη! Τόσο κοντά στην Αθήνα κι όμως τόσο απόμακρη!! Στεκόταν επιβλητική, καταπράσινη, μαγευτική, χαμένη μέσα στους μύθους και την πραγματικότητα και λατρεμένη από τους παλιούς για αυτό που ήταν.

Τί να πρωτοθυμηθώ από τον τόπο, που με έπλασε και με γαλούχησε!! Πεύκα, πεύκα παντού, η μυρωδιά τους το πιο ακριβό άρωμα. Παιχνίδια ολόγυρά τους,  επάνω τους, καλυβάκια από σανίδια και σκάλες τα κλαριά τους! Βαρυχειμωνιές που κρατούσαν μήνες και μετά η άνοιξη, οι σχολικές εκδρομές με τα πόδια μέσα από το δάσος, Κυριακές με στρωμένη την κουβέρτα κάτω από τον ίσκιο της! Εφηβικές εξορμήσεις γεμάτες αγωνία στη σπηλιά του Νταβέλη και στα χαμένα μυστικά της! Και το καλοκαίρι, ψυχαγωγία με μουσικές και θεάματα στο Μέγαρο της Δούκισσας της Πλακεντίας!!

Και όταν δεν γυρνούσαμε σαν τα αλάνια, μαζευόμασταν κι αρχίζαμε το παιχνίδι με τους μύθους και την πραγματικότητα. «Άραγε ο λήσταρχος Νταβέλης τα είχε με τη Δούκισσα; Και αυτή η σήραγγα που λένε ότι οδηγούσε από τη σπηλιά του στο Μέγαρό της λέτε να υπάρχει; - Εγώ, την είδα, υπάρχει!-Και δε φοβήθηκες να μπείς σε εκείνη τη σκοτεινή τρύπα; Ψεύτη!». Πόσα και πόσα σενάρια  κρατούσαν ζωντανό τον ενδιαφέρον μας όχι μόνο για το βουνό αλλά και για τα σωθικά του!

Δεν ήταν όμως πάντα ευχάριστες οι αναμνήσεις!! Τα καλοκαίρια, όταν φυσούσε............

Α, ΡΕ ΜΑΝΑ!!!

 Του συνεργάτη SISIFUS:     

  «Φάε ,παιδάκι μου, με έσκασες!!!», τσίριζε η μάνα μου!!!Ατάραχος εγώ!!Μου έβαζε με τη βία τη μπουκιά στο στόμα  (της άφηνα τη μικρή ικανοποίηση ότι τα κατάφερνε) και μετά το έκανα τσίχλα!!!Ούτε το έφτυνα, ούτε το κατάπινα!!!Ένα κανονικό σπάσιμο νεύρων δηλαδή!!Εγώ πάντως πέρναγα ωραία μέχρι που τη στιγμή διατάρασσε μια φοβερή παρουσία!!! «Τελείωνε, σκασμένο, γιατί θα φωνάξω τον μπαμπούλα»!!

Τι ήταν να το πεί; Ποιά γέλια και ποιά ευχαρίστηση να την ταλαιπωρώ που με ταλαιπωρούσε!! Κομμένα όλα ξαφνικά με τον μπαλτά!!! Για πότε ξεσκάλωνε η μπουκιά από τον λαιμό, με τι ταχύτητα διέσχιζε την προβλεπόμενη πορεία και ξανάνοιγα το στόμα για την επόμενη μπουκιά, δεν περιγράφεται!!! Ο τρόμος, ο ίδιος, προσωποποιημένος σε μια φανταστική μορφή!! Ποτέ δε ρώτησα πώς δείχνει εξωτερικά αυτός ο κέρβερος!!!Τον είχα ήδη πλάσει στο  μυαλό μου σαν ένα τεράστιο ανθρώπινο ον, χοντρό, με γυρτούς προς τα εμπρός ώμους και άγρια μάτια, που πέταγαν σπίθες (λογικό αν κρίνω από την νευρική παράκρουση που προκαλούσα στη μάνα μου)!!!! ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΑΥΤΟΣ ΜΟΥ ΚΟΥΝΟΥΣΕ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ!!!!

Και όπως ήταν φυσικό, με τον καιρό ο μπαμπούλας έφυγε αφού πρώτα έφερε εις πέρας την αποστολή του. Και η μάνα βρήκε τον τρόπο να μου επιβάλλεται με την τρομοκρατία και εγώ δεν πήγα από ασιτία (πάντα με τη μπουκιά στο στόμα). Μεγάλος πια και κατά τη διάρκεια ιστορικών αναδρομών της μάνας (δεν τις αποφεύγεις που να χτυπιέσαι κάτω) και που μόνο σκοπό έχει να σε πείσει ότι εξακολουθείς να είσαι κέρατο βερνικωμένο (όπως τότε), φέρνω στη μνήμη μου ξανά αυτή την φανταστική μορφή και γελάω…. στην αρχή!!!!

Γιατί σε δεύτερο χρόνο, διαπιστώνω ότι αυτή η μορφή δεν είναι πια και τόσο …φανταστική!!! Φοριέται πολύ γύρω μου!!! Άνθρωποι πνιγμένοι στο πάχος, που μου κουνάνε το δάχτυλο και προσπαθούν...........

«ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ ΕΤΟΥΤΟ, ΑΜΑ ΤΟΝ ΠΗΔΗΣΑΜΕ…»

Από: freestuf.gr

 

Του συνεργάτη SISIFUS

         «Παιδιά, ψυχραιμία!!» απαντώ  στις συζητήσεις που λαμβάνουν χώρα την τελευταία..διετία!!! Και όμως, αν εξαιρέσουμε μερικά χρονικά διαλείμματα (γιορτές, ευχάριστη αλλαγή του καιρού, γάμους, βαφτίσεις) όλο τον υπόλοιπο καιρό το θέμα συζήτησης είναι πάντα και παντού το ίδιο: « Για πόσο θα μας πηδάνε ακόμη;»!!!!! Κι εγώ απλώς επαναλαμβάνω, με κίνδυνο να γίνομαι κουραστικός, την ίδια καραμέλα περί ψυχραιμίας!!!!

         «Καλά τα λες, γιατί στο τέλος θα πάθουμε και τίποτα από τα πολλά νεύρα , αλλά έως πότε!!! Σ’ αυτό τί έχεις να απαντήσεις;;;». Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα!!!! Δυστυχώς, δεν βλέπω τέλος σε αυτήν την κατάσταση αλλά δεν τολμώ να το πω, όσο υπάρχουν  μπαλκόνια και ταράτσες στα σπίτια (δεν έχουν όλοι το προνόμιο μιας μονοκατοικίας)!!! Όχι πώς δεν το υποψιάζονται αλλά ας μην είμαι εγώ που θα ρίξω την ταφόπλακα στις ελπίδες τους!!! Απαντώ λοιπόν ότι αφού τίποτε άλλο δεν περνά από το χέρι μας στην παρούσα φάση (δημοκρατική κοινωνία, γάρ), ας  προχωρήσουμε σε μια επαναξιολόγηση των κριτηρίων μας και σε μια ουσιαστική στροφή προς τους ανθρώπους μας, κάτι που ξεχνάμε όσο νομίζουμε ότι τα έχουμε όλα και πάμε για τα περισσότερα!!! ΑΡΕΣ, ΜΑΡΕΣ, ΚΟΥΚΟΥΝΑΡΕΣ, ΔΗΛΑΔΗ!! Και πώς όχι, όταν η «κοινωνική κατάταξή» μας ποτέ δεν σκέφτηκε να βγάλει χρήματα στο εξωτερικό (??)  και πάντα έδινε προτεραιότητα στον διπλανό (ναι, ναι, υπήρχαν και αυτοί και πριν από την κρίση)!!!

  

           Κατόπιν ωρίμου σκέψεως, πρότεινα τον διαλογισμό!!!!! Δύσκολο πράγμα αλλά ...........

... ¨ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ¨ ή ¨ΘΑΝΑΤΟΣ¨ ?

Πεινάσαμε ξανά αλλά είχαμε πόλεμο. Τώρα τί έχουμε;
    



Του συνεργάτη SISIFUS
         Όσο αστοιχείωτοι κι αν είμαστε, όση άγνοια και αν έχουμε για την ιστορία της πατρίδας μας, το «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ», σίγουρα το έχουμε ακούσει! Καθηλωτική κραυγή των προγόνων μας, που χαράχτηκε με κόκκινα γράμματα στις σελίδες της ιστορίας. Οι εννέα λωρίδες της ελληνικής σημαίας αντιστοιχούν σε κάθε ένα γράμμα της λέξης «ελευθερία» καθώς και στο σύνολο των συλλαβών «ελευθερία ή θάνατος». (Τα ξαναλέμε καθώς η επανάληψη είναι η μανούλα πάσης μαθήσεως)!!!
    Η σημερινή κραυγή φέρει το δίλλημα σε ένα άλλο επίπεδο, οικονομικής φύσεως, «Χρεοκοπία ή θάνατος». Σύμπτωση; Η λέξη «χρεοκοπία» φέρει τον ίδιο αριθμό γραμμάτων με τη λέξη «ελευθερία» και κατ’ επέκταση το σύνολο των συλλαβών είναι ίδιο με αυτό του «ελευθερία ή θάνατος». Αποδεικνύεται λοιπόν περίτρανα η διαχρονικότητα του συμβολισμού της ελληνικής σημαίας (δεν θα χρειαστεί  να υποστεί άλλες αλλαγές για να μας… ταιριάζει)!!!!
    Όμως, για ευνόητους λόγους, το δίλλημα δεν έχει διατυπωθεί ξεκάθαρα! Οι δύο εναλλακτικές που τέθηκαν: από τη μία η χρεοκοπία και από την άλλη  διαπραγμάτευση, διπλωματία, περικοπές, κούρεμα, παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας, ορισμός επιτρόπου και κατά συνέπεια φτώχεια, κακομοιριά, κουρελιασμένη αξιοπρέπεια!! SORRY.......

PSI-CSI: ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΓΙΑ… ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ!!!!

Του συνεργάτη SISIFUS:
Ψάχνοντας αγωνιωδώς στην TV κάτι για να χαλαρώσεις, πριν αποχαιρετήσεις άλλη μια μέρα, τελικά αποφασίζεις να σταθείς στις αστυνομικές σειρές, που ευτυχώς είναι αρκετές!!! Φόνοι, αυτοκτονίες, εκβιασμοί, ειδεχθή εγκλήματα!!! Τουλάχιστον θα πιάσουν τον «κακό», θα επέλθει η «κάθαρσις» και ήσυχος θα αφεθείς στα χέρια του Μορφέα. Άλλωστε, δεν πρόκειται περί πραγματικών περιστατικών!!! Το αναφέρει στην αρχή, ότι «οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι εντελώς τυχαία»!!!!Ωραία λοιπόν…show time!!!!

CSI (Crime Scene Investigation) Μαϊάμι: Το τηλεοπτικό κανάλι που έχει το δικαιώματα της σειράς (αυτοτελών επεισοδίων) αναφέρει ως λεζάντα: «Ο βίαιος και σκοτεινός κόσμος των ντεντέκτιβ της Υπηρεσίας εξιχνίασης εγκλημάτων ξεδιπλώνεται στην οθόνη καθώς η ομάδα του CSI χρησιμοποιεί τις καλύτερες επιστημονικές και τεχνικές μεθόδους τόσο στα εργαστήρια όσο και στον τόπο του εγκλήματος για να λύσει τους γρίφους και να συλλάβει τους εγκληματίες»!!!! Ευτυχώς, αυτό ακριβώς κάνει!!! Άψογη συνεργασία, τέλεια οργανωμένα εργαστήρια, επιστήμονες στην υπηρεσία του νόμου και το αποτέλεσμα …δεδομένο!!!!
   
Και κατά το διάλειμμα, πέφτει το ολιγόλεπτο σποτάκι των νυχτερινών ειδήσεων (δεν μπορείς να το γλυτώσεις, όσο και να χτυπιέσαι), το οποίο προλαβαίνει να σου καρφώσει στο κεφάλι τον τρόμο για το… PSI!!! Είναι κι αυτό το επεισόδιο αυτοτελές ή θα πρέπει να παρακολουθώ τη συνέχεια;;; Μήπως είναι σύμπτωση ή CSI και PSI, όντως έχουν κάποιες ομοιότητες;;;
    
PSI (Private Sector Involvement)  Ελλάδα:  Τα τηλεοπτικά κανάλια (όλα) που έχουν.....

ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΜΕ…ΟΝΟΜΑ!!!

Του συνεργάτη: Sisifus

    Η αστάθεια που επικρατεί στην τιμή της βενζίνης σημειώνοντας μονίμως ανοδική τάση, σε συνδυασμό με την οικονομική δυσχέρεια και τις φημολογίες ότι θα αγγίξει και τα δύο (2) ευρώ το λίτρο είναι ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός!! Τα νεύρα έχουν γίνει κρόσσια, τα αυτοκίνητα παραμένουν στα σημεία στάθμευσης σα μολυβένια στρατιωτάκια την ίδια στιγμή που τα τέλη κυκλοφορίας μας έπιασαν από τα μαλλιά, τα ασφάλιστρα από τα αυτιά (για service και για ΚΤΕΟ ούτε λόγος) και οι προσευχές να βγάλουν τα λάστιχα και αυτόν τον χειμώνα συνοδεύονται πλέον από τάματα!!!
    Εύλογα γεννάται το ερώτημα πώς θα φτάσεις στη δουλειά σου (όσο την έχεις ακόμη) όταν τα μέσα μεταφοράς αντιμετωπίζουν ένα κάρο προβλήματα: απεργίες, περικοπές, εφεδρείες, συνταξιοδοτήσεις, ανύπαρκτες προσλήψεις!  Φυσικά η εξυγίανση του δημόσιου τομέα (???) απαιτεί και θυσίες!! 
ΔΕΚΤΟ ΑΛΛΑ ΕΓΩ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΘΑ ΦΤΑΣΩ ΣΤΟΝ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΜΟΥ ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!! Και με το αστείο «πάρε ταξί», δεν γελάς πια γιατί απλά… δεν σου περισσεύουν!!! Και ξάφνου μέσα από την κατήφεια γεννήθηκε μια φαεινή ιδέα!!!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑΛΟΓΑ!!! Έχεις δυνατότητα επιλογής χρώματος (καφέ, μαύρα, σταχτιά), φέρουν ταχύτητες (βάδην, τροχάδην, καλπασμός και …πλάγιο βάδισμα)  και από έξοδα κίνησης.......,

ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΦΤΩΧΕΙΑ

Φωτο από: erroso.blogspot.com

 Tου συνεργάτη SISIFUS:

Ο χρόνος που χρειάστηκε ήταν μόλις 5:46’. Και τα είπε όλα χωρίς να αρθρώσει ούτε μια λέξη. Μίλησε με τις εικόνες και την ποίηση!

Ο 15χρονος Λουκάς Λελόβας κέρδισε το Α’ βραβείο του Πανελλήνιου διαγωνισμού ψηφιακού βίντεο της ΕΡΤ τον Απρίλιο του 2010! Το βίντεο, χάρη στο διαδίκτυο, κυκλοφόρησε τότε. Όμως η αξία του είναι διαχρονική, όσο το πρόβλημα είναι ακόμη εδώ! Και όταν το αυτονόητο καταντά κυνήγι μαγισσών, τότε οφείλουμε να θυμίζουμε αλλά και να θυμόμαστε ότι είναι υπόθεση όλων μας!!

ΓΙΑΤΙ

Ο ΟΥΡΑΝΟΣ, Η ΓΗ, ΤΑ ΠΟΤΑΜΙΑ, Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ! ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΝΑΠΝΕΟΥΜΕ, ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΡΩΜΕ, ΤΟ ΝΕΡΟ ΠΟΥ ΠΙΝΟΥΜΕ!!!!

Ευτυχώς, η ελπίδα υπάρχει ακόμη στα παιδικά μάτια!!!!

 ΔΕΙΤΕ ΤΟ!!!

Και στην κορφή … κανέλα !!!

Του συνεργάτη: SISIFUS       

         Κατόπιν ωρίμου σκέψεως και αφού έχεις ελέγξει  την ύπαρξη ψυχικού σθένους, παίρνεις την τολμηρή απόφαση να ανοίξεις την τηλεόραση για να «ενημερωθείς»! Πάει καιρός από την τελευταία φορά και νιώθεις τύψεις. «Λες να έχει γυρίσει ο κόσμος ανάποδα και να μην έχω πάρει χαμπάρι?», αναρωτιέσαι! Με ένα κάποιο σφίξιμο (αμυντική στάση) προσπαθείς να καταλάβεις τι κρύβεται πίσω από τα γεγονότα καθώς ελίσσεσαι σα χέλι μέσα από άγνωστους όρους, κυρίως οικονομικούς!! «ΜΑ ΚΑΛΑ, ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΣΥΧΝΑΖΩ? ΣΤΗ WALL STREET?».

         Και μέσα στο επικοινωνιακό παιχνίδι που έχει στηθεί ανάμεσα στο κουτί και τον αποδέκτη και την αγωνία για το ποιος θα νικήσει και απόψε, μια τρίπλα σε βγάζει εκτός παιχνιδιού. «Τι είπε? Το άρθρο 99? Τι είναι πάλι αυτό? Από πού κρατά η σκούφια του? Φύτρωσε? Τέλος πάντων…ΠΕΡΙ ΤΙΝΟΣ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ??? Πέρα από διδακτορικό στα οικονομικά, πρέπει να έχω και πτυχίο νομικής για να παρακολουθήσω ειδήσεις?».

         Όλως περιέργως, το άρθρο 99 συνόδευε κάθε είδηση που αφορούσε σε αυτόφωρη σύλληψη celebrity, που κατά τα λεγόμενα χρωστούσε και της Μιχαλούς!! Και να ήθελες να αδιαφορήσεις είχε ήδη αποκτήσει κάτι από…τη λάμψη τους!!! Περίεργο άρθρο…όλο μούρη και σνομπισμό!! Ξυπνάει λοιπόν μέσα σου το αδηφάγο κτήνος της αναζήτησης λεπτομερειών για το life style! Κάτι σαν την ενδιαφέρουσα είδηση για το πού έκανε διακοπές ο Κωστέτσος! Και πού καταλήγεις?

         Πρόκειται λοιπόν για το άρθρο 99 του

ΜΕ ΤΟ ΠΙΣΤΟΛΙ ΣΤΟΝ ΚΡΟΤΑΦΟ

Με αφορμή την χθεσινή είδηση ότι λόγω του οικονομικού αδιεξόδου οι αυτοκτονίες εμφανίζουν αύξηση κατά 40%, ο συνεργάτης μας Sisifus σχολιάζει:

           

Είπε και  ελάλησε και αμαρτία ουκ έχει!!!

Έξυπνη δήλωση, μελετημένη καθώς δε φέρει αντωνυμίες (μου, σου, του  κ.ο.κ.).

Με το πέρασμα του χρόνου, το μυστήριο βρήκε τη λύση του. Αναφερόταν κυριολεκτικά στον δικό ΜΑΣ κρόταφο!

Καταγράφεται, λένε, εντυπωσιακή αύξηση των αυτοκτονιών στη χώρα μας!! Και όχι μόνο!! Καρδιακά και εγκεφαλικά επεισόδια, ψυχικά νοσήματα, κατάθλιψη, θλίψη, απογοήτευση οριοθετούν την καθημερινότητα!! Ένας λαός που κρατάει το κεφάλι του για να μην το χτυπήσει στον τοίχο!! Άλλωστε, το είχε δηλώσει ότι θα έκανε ό,τι έπρεπε (????) χωρίς να τον ενδιαφέρει το πολιτικό κόστος.

ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΚΟΣΤΟΣ, ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΙΠΕ ΚΑΤΙ!!!!!!

Ό,τι έπρεπε λοιπόν αλλά για ποιό λόγο? Η απάντηση έρχεται αυτόματα στο μυαλό μας μετά από μια τόσο προσεγμένη πλύση εγκεφάλου. Εκεί μας οδήγησε η κρίση, η οικονομική κρίση. Μια λέξη που χρησιμοποιήθηκε τόσο πολύ αλλά και τόσο γενικά ώστε έχασε σιγά σιγά τις αρχικές αναφορές της. Έγινε πολυδιάστατη και δεν βρίσκεται πλέον στο στόμα μας αλλά μέσα μας! Κρίση αξιών, κρίση εμπιστοσύνης, κρίση πολιτικής βούλησης και ανυπαρξίας ηγετών…νευρική κρίση και τέλος ΚΡΙΣΗ ΠΑΝΙΚΟΥ!!!!

Το νόμισμα όμως έχει δύο όψεις! Αφού δεν μπορέσαμε να το αποφύγουμε, τουλάχιστον ας μάθουμε κάτι από αυτό μια που οι μάσκες έπεσαν!!

Ο Albert Camus είχε πει: «Να αυτοκτονήσω ή να κάνω καφέ?». ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ, ΕΠΙΛΕΓΩ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ!!!!!!!